آیا چادرهای بادی ضد آب هستند؟

بله، یک چادر بادی که به درستی ساخته شده است، ضد آب است

پاسخ کوتاه این است که یک چادر بادی خوش ساخت کاملا ضد آب است، مشروط بر اینکه از پارچه روکش شده با چگالی بالا، درزهای مهر و موم شده و ستون های هوا استفاده شده باشد که از نظر نشتی تحت فشار تست شده باشند. عایق رطوبتی از خود ساختار پرتو هوا ناشی نمی شود - ستون های هوا برای پشتیبانی هستند، نه برای ریختن باران - بلکه از پارچه پوسته بیرونی و نحوه اتصال پانل ها به یکدیگر ایجاد می شود. یک چادر دارای رتبه a هد هیدرواستاتیک 3000 میلی متر یا بالاتر در پرواز و کف به راحتی باران پایدار، شبنم و سیلاب های سبک در اطراف پایه را بدون نفوذ آب در بافت کنترل می کند.

محل بروز مشکلات تقریباً همیشه در درزها، زیپ‌ها و دریچه‌های باد کردن است تا سطح پارچه. به همین دلیل است که تولیدکنندگان به طور فزاینده ای از درزهای جوش داده شده با حرارت یا نوار چسب بر روی مدل های بادی به جای دوخت سنتی استفاده می کنند، زیرا سوراخ های سوزنی یک نقطه ورودی معمول برای رطوبت در چادرهای میله است.

آنچه در واقع پارچه را ضد آب می کند

بیشتر چادرهای بادی از پارچه پایه پلی استر یا نایلون ساخته می شوند، سپس با یک پوشش پلی اورتان (PU) یا پلی اورتان ترموپلاستیک (TPU) روی سطح داخلی آن به پایان می رسند. این پوشش شکاف های میکروسکوپی بین الیاف بافته شده را پر می کند تا آب تحت فشار معمولی بارندگی نتواند از آن عبور کند. تراکم پارچه، که معمولا با دنیر (D) اندازه گیری می شود، نیز نقش دارد - a پارچه 150D تا 300D برای مگس های چادری بادی رایج است زیرا وزن را در برابر مقاومت در برابر پارگی و دوام پوشش متعادل می کند.

انواع پوشش های رایج

• پوشش PU: مقرون به صرفه، مناسب برای باران متوسط، در معرض طولانی مدت اشعه ماوراء بنفش سریعتر تخریب می شود.
• پوشش سیلیکونی (Sil-Nylon): وزن سبک تر، ضد آب عالی طولانی مدت، تولید گران تر.
• لایه بندی فیلم TPU: اغلب در خود ستون های هوا استفاده می شود، زیرا در برابر خمش مکرر که در حین تورم و کاهش تورم اتفاق می افتد مقاومت می کند.

چرا طراحی ستون هوا یک لایه اضافی مقاومت در برابر آب اضافه می کند؟

برخلاف یک میله فلزی یا فایبرگلاس که در داخل یک آستین دوخته شده به پارچه قرار دارد، یک ستون هوای بادی مستقیماً به دیواره داخلی چادر چسبانده شده است. این کار آستین های میله ای را که به طور سنتی رطوبت را به دام می اندازد و خشک شدن بعد از باران زمان بیشتری می برد، از بین می برد. ستون های هوای ضخیم شده، معمولاً از قطر 5 تا 10 سانتی متر همچنین پارچه بیرونی را به قاب فشار دهید تا افتادگی پارچه را در جایی که گودال‌های آب باران جمع می‌شود و در نهایت از آن نفوذ می‌کند، کاهش دهد.

یک ساختار محکم و با فشار یکنواخت سریع‌تر از یک چادر میله‌ای با شیب شل آب می‌ریزد، زیرا باران به جای جمع شدن در نقاط پایینی که در اطراف قطب‌های خمیده تشکیل می‌شوند، از سطح صاف و کشیده می‌رود.

رتبه بندی سر هیدرواستاتیک: اعداد در واقع به چه معنا هستند

سر هیدرواستاتیک (HH) میزان فشار آب را که پارچه قبل از نشتی می تواند تحمل کند را اندازه گیری می کند که بر حسب میلی متر بیان می شود. این قابل اعتمادترین راه برای مقایسه ادعاهای ضد آب در چادرهای مختلف است، زیرا "ضد آب" به خودی خود یک اصطلاح تنظیم شده نیست.

متعادل کردن عایق رطوبتی با تهویه

یک چادر کاملا مهر و موم شده به طور خودکار راحت نیست. پنجره های تهویه بزرگ، پانل های مشبک و دریچه های قابل تنظیم برای آزادسازی تراکم ناشی از تنفس و پخت و پز در یک پناهگاه بسته مورد نیاز است. چالش مهندسی این است که این منافذ را در جایی قرار دهیم که جریان هوا به حداکثر می رسد اما باران ناشی از باد نمی تواند مستقیماً وارد شود - معمولاً در زیر یک دریچه محافظ محافظ یا در یک موقعیت برجسته و زاویه دار روی دیوار چادر.

تراکم اغلب با شکست عایق رطوبتی اشتباه گرفته می شود. اگر داخل مگس مرطوب باشد اما ورق زمین و دنده داخلی خشک بماند، پارچه کار خود را انجام می دهد. رطوبت به جای نفوذ باران، به سادگی از رطوبت به دام افتاده است.

نقش درزها، گویلاین ها و تماس با زمین

آب بندی درز

حتی درزهای جوش داده شده با گرما از نوار درز یا درزگیر مایع استفاده شده در کارخانه در امتداد نقاط تنش مانند گوشه‌ها و لبه‌های درگاه بهره می‌برند، جایی که لایه‌های پارچه روی هم قرار می‌گیرند و در هنگام نصب بیشترین خمش را دارند.

سیستم های گیلین چند نقطه ای

یک سیستم خط لوله چند نقطه ای پارچه را در باد و باران محکم نگه می دارد و از حرکت بال زدن که می تواند آب را به مرور زمان به درز تبدیل کند، جلوگیری می کند. لنگر انداختن در شش تا هشت امتیاز به جای چهار گوشه سنتی، تنش را به طور یکنواخت در سراسر مگس پخش می کند.

ورق زمین و کف وان حمام

طرح برآمده کف "وان حمام"، که در آن پارچه ورق زمین قبل از برخورد با یک درز، چندین سانتی‌متر از دیوارهای چادر امتداد می‌یابد، این درز را بالای آب ایستاده در هنگام باران شدید یا در زمین‌های شیب‌دار و غرقاب نگه می‌دارد.

ضد آب بودن چادر بادی در طول زمان

پوشش های ضد آب با قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش، استرس تاشو و ساییدگی کثیفی به تدریج فرسوده می شوند. چند عادت عمر پارچه را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

1. چادر را قبل از بسته بندی به طور کامل خشک کنید تا از خراب شدن پوشش جلوگیری شود.
2. از تا زدن در امتداد چین های دقیقاً یکسان هر بار خودداری کنید. غلتش آزاد باعث کاهش ترک های پوشش می شود.
3. هنگامی که مواد شروع به خیس شدن کرد، یک اسپری ضد آب مخصوص پارچه را مجدداً استفاده کنید، به این معنی که آب دیگر دانه‌های روی سطح را ندارد.
4. ستون‌های هوا را در هر فصل از نظر نشت آهسته بررسی کنید، زیرا یک ستون نرم و آویزان می‌تواند به پارچه اجازه دهد تا با آب جمع‌آوری تماس پیدا کند.

چادرهای بادی در مقابل چادرهای چوبی سنتی در شرایط مرطوب

از نظر عملی، این تفاوت به وضوح در طول سفرهای چند روزه در آب و هوای غیرقابل پیش‌بینی خود را نشان می‌دهد، جایی که کشش ثابت چادر بادی به پارچه کمک می‌کند تا آب را با اطمینان بیشتری از یک باران به باران دیگر بریزد، نه اینکه به‌تدریج به دلیل خستگی قطب‌ها آویزان شود.